Słownik terminów japońskich stosowanych w aikido
J
|
|
jiu |
dziesięć |
|
|
jiu-waza |
tori wykonuje dowolne techniki |
|
|
drewniany kij |
|
|
|
||
|
|
poziom wysoki - powyżej barków (pojęcie używane do określenia wysokości ataku) |
|
|
|
||
|
ju-jitsu |
||
|
|
rzut przez skrzyżowanie rąk (zob. Juji garami) |
K
|
|
kaeshi |
|
|
|
kaiten |
okrągły |
|
|
kaiten-nage |
rzut obrotowy (zob. Uchi kaiten nage) |
|
kakari-geiko |
tori jest atakowany przez kilku uke, nadchodzących kolejno z jednego kierunku |
|
|
|
kamae |
postawa |
|
|
miejsce honorowe, czyli miejsce, w którym siada nauczyciel na początku i na końcu treningu (por. shimoza) |
|
|
|
dosłownie forma; termin używany głównie w tradycyjnych sztukach walki, tzn. tych, w których nie występuje rywalizacja sportowa; w odróżnieniu od sportu, gdzie głównym celem treningu jest osiągnięcie poziomu, który pozwoli odnieść zwycięstwo w zawodach, adepci tradycyjnych sztuk walki, ćwicząc formy ustalone przez twórcę danej sztuki dążą raczej do harmonijnego rozwoju ciała i umysłu |
|
|
|
kata |
ramię |
|
|
kata-dori |
atak polegający na uchwyceniu (trzymaniu) za rękaw kimona (ramię, bark) |
|
|
katana |
miecz |
|
|
katate |
jedna ręka |
|
|
katate-dori |
atak polegający na uchwyceniu (trzymaniu) przedramienia przeciwnika |
|
|
||
|
|
katsu |
technika przywracania przytomności po urazach |
|
|
keiko |
|
|
|
strój treningowy używany w sztukach walki |
|
|
|
ken |
|
|
|
||
|
|
energia duchowa; koncepcja przenikającej cały wszechświat energii ki jest istotnym aspektem kultury orientalnej - filozofii, medycyny, sztuki; pojęcie ki jest nieprzetłumaczalne na żaden zachodni język, a jego znaczenie można w pełni zrozumieć tylko poprzez własne, indywidualne doświadczenie |
|
|
|
kiai |
dosłownie nastrój, usposobienie, charakter, również okrzyk; w sztukach walki kiai na płaszczyźnie fizycznej oznacza przenikliwy okrzyk wydobywający się z głębi ciała (z brzucha - hara); na płaszczyźnie duchowej oznacza emanowanie energii witalnej |
|
|
kihon |
podstawowy, bazowy |
|
|
kihon-waza |
techniki wykonywane w sposób podstawowy, bazowy |
|
kiri |
ostrze |
|
|
kiri-otoshi |
||
|
|
młodszy kolega (por. sempai) |
|
|
|
koho |
do tyłu |
|
|
przetoczenie do tyłu - nazwa stosowana zamiennie z ushiro-ukemi (por. zenpo-kaiten-ukemi) |
|
|
|
kokoro |
|
|
|
kokyu |
oddech, siła oddechu |
|
|
"ćwiczenie oddechu", ćwiczenie wykonywane w pozycji stojącej lub siedzącej, polegające na dojściu do centrum partnera, poznawaniu pracy jego ciała przy jednoczesnej pracy nad własnym oddechem |
|
|
|
"rzut oddechem" (zob. Kokyu nage) |
|
|
|
konnichiwa |
dzień dobry |
|
|
koshi |
biodro |
|
|
rzut przez biodro (zob. Koshi nage) |
|
|
|
kote |
nadgarstek (dosłownie: mała ręka) |
|
|
rzut wykonywany poprzez wykręcenie nadgarstka (zob. Kote gaeshi) |
|
|
|
kubi |
szyja |
|
|
kubishime |
atak polegający na duszeniu przeciwnika |
|
|
kumi-jo |
forma ćwiczeń, w której obaj partnerzy wyposażeni są w jo |
|
|
kumi-tachi |
forma ćwiczeń, w której obaj partnerzy wyposażeni są w bokken |
|
|
kyu |
dziewięć |
|
|
||
|
kyudo |
« Poprzedni Następny » 1 2 3 4 5 6 7 8

